NO ONE EVER MADE IT TO SANTIAGO WITHOUT THE HELP OF ANOTHER

Geplaatst op 23 mei 2019

Anne-Marie Kruiper is geboren 7 november 1962. Na haar studietijd is zij jarenlang werkzaam geweest in de uitzendbranche. Op haar veertigste heeft ze het roer omgegooid en is als massage-therapeute gaan werken.

In 2002 las zij voor het eerst iets over de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela. Het leek haar geweldig ooit zelf deze tocht te kunnen lopen. Dit idee liet haar niet meer los. In de jaren die volgden maakte ze regelmatig mooie wandeltochten en las ze boeken over deze indrukwekkende tocht. Veertien jaar later vertrok ze op één mei 2016 vanaf Rotterdam CS op weg naar het zuiden van Frankrijk. Drie mei zette zij haar allereerste stap op weg naar Santiago de Compostela en werd een langgekoesterde wens werkelijkheid.

Een andere grote wens van haar was ooit een boek te schrijven.

“Met goede adviezen en de steun van mijn schrijfcoach Esther Kreukniet startte ik eind 2017 met het schrijven van het boek over mijn 800 kilometer lange pelgrimstocht. Ik verslond de afgelopen jaren honderden boeken, nu dan voor het eerst zelf als schrijver aan de slag. Het schrijven is een geweldige ervaring en smaakt zeker naar meer.”

Keep Calm and Carry on :

Deze woorden waren het motto tijdens mijn 800 kilometers lange wandeltocht naar Santiago de Compostela in 2016. Deze woorden bleken eveneens van grote waarde tijdens het schrijven van mijn eerste boek: SimpelWeg Gelukkig. Rustig doorschrijven, ook al zit het soms even tegen, kalm blijven en weer doorgaan.

Mijn vriendin, die ik inmiddels al 50 jaar ken, vertelde tijdens mijn boekpresentatie dat ik al jong uitgebreide brieven naar haar schreef toen ze voor langere tijd in het buitenland woonde. Ik vond het altijd fijn uitgebreide opstellen te schrijven en veel tijd te besteden aan werkstukken. Het schrijven vond ik altijd al prettig, maar mijn leven was lange tijd te druk om er tijd aan te besteden.

 

SimpelWeg Gelukkig is mijn debuut. Ik merkte tijdens het schrijfproces dat ik uren in de flow kon zijn. Ik vergat regelmatig de tijd en was uren en uren achter mijn laptop te vinden. Ik vergat dat er boodschappen gehaald moesten worden, de was uit de wasmachine te halen.  Ik vind het heerlijk me te verliezen in het verhaal en net zo lang te denken over een zin of woord tot het helemaal naar mijn zin is.

Het schrijven brengt me dicht bij mezelf. Ik merk dat ik tijdens het schrijven steeds een laagje dieper kom. Het doet me verwonderen en ik kom tot verrassende inzichten. Zo ontdekte ik tijdens het schrijven van mijn reisverhaal dat mijn vader ook zo ontzettend van wandelen en de natuur hield. Hij volgde een cursus creatief schrijven. Helaas is hij al op 55-jarige leeftijd overleden. Tijdens het schrijven besefte ik dat ik nu mag afmaken waar hij aan begon.

 

Mijn research viel voor dit boek mee. Mijn dagboek had ik trouw tijdens de 35 dagen dat ik wandelde bijgehouden en de honderden foto’s die ik maakte waren eveneens een goede hulp bij het beschrijven van mijn reis. Ik heb samen met mijn schrijfcoach een raamwerk gemaakt met een globale indeling van de hoofdstukken en het aantal personen die in mijn boek een rol spelen.

Ik schreef het afgelopen jaar een aantal dagen per week. Soms 3, 4 of 5 uur per keer. Als ik de tijd had schreef ik elke dag. De tocht gaf me voldoende inspiratie voor een beeldend verhaal. Ik geniet met volle teugen van het proces. Het gevoel je helemaal te verliezen in het verhaal, de drang door te schrijven. Ik vind het leuk realistisch en beeldend te schrijven, non-fictie is wat me het beste ligt.

Als ik een tijdje niet schrijf word ik onrustig. Ik wil graag verder met het verhaal, het vervolmaken. Ik heb het afgelopen jaar geen ruimte gehad een boek te lezen, mijn hoofd en hart waren gevuld met mijn eigen verhaal. Ik heb afgelopen maand voor het eerst weer een boek gelezen, een spannende thriller. Ik kon het boek haast niet wegleggen en moest door met lezen, een echte page-turner.

In mijn boek werk ik veel met zintuiglijke waarnemingen: ik beschrijf de geluiden als ik loop in de natuur, de geur van de bomen, het verse gras. De geur van versgebakken brood, gebakken uien en knoflook of vers gemaakte soep.

De liefde, het saamhorigheidsgevoel, teruggaan naar de eenvoud,  zijn thema’s die mij aanspreken. Het contact met mensen, de schoonheid van de natuur, het zoeken naar geluk zijn zaken die me inspireren.

 

Mijn boek gaat over mijn reis naar Santiago de Compostela. Tijdens de achthonderd kilometer lange tocht leer ik zekerheden en onzekerheden los te laten en de cadeaus van het leven te aanvaarden. Ik maak kennis met mensen uit de hele wereld, maar de mooiste ontmoeting op de pelgrimsroute is de ontmoeting met mezelf.

Ik denk dat een boek goed is als je je erin kunt verliezen. In mijn geval als de lezer het gevoel heeft met me mee te lopen naar Santiago en voelt wat ik heb ervaren tijdens de immense tocht.

Via Facebook en Instagram heb ik veel contact met mijn lezers. Ik krijg regelmatig reacties binnen over mijn boek. De lezers zijn regelmatig geëmotioneerd en voelen met me mee. Ze voelen de liefde die ik heb ervaren tijdens het lopen en voelen mee met alle emoties: blijheid, verdriet, liefde, kracht en dankbaarheid.

 

Er zijn nieuwe ideeën voor een boek. Wederom zoek ik naar een onderwerp waar het contact met mensen, de liefde en het saamhorigheidsgevoel een grote rol spelen.

Ik schrijf altijd op een bankje aan de grote eettafel en gebruik hiervoor mijn laptop. Ik ontspan me het beste als ik naar buiten kan: wandelen, zwemmen en golfen. Het liefst wandel ik uren alleen, net zoals ik deed op de Camino, zodat er ruimte is voor ideeën en in stilte kan genieten van mijn omgeving. Ik vind het belangrijkste in het leven de liefde: liefde voor mijn man, mijn kinderen, mijn moeder, familie vrienden. Liefde voor de natuur, muziek, creativiteit.

 

Ik lees graag boeken van Paulo Coelho, Susan Smit en Arthur Japin. Mijn meest ideale vakantie is een combinatie van strand, zon, actief bezig zijn, lekker eten en drinken met mensen om me heen waar ik van hou. Ik ben ’s morgens op zijn best: ben altijd vrolijk, geniet van een bak Griekse yoghurt met vers fruit en ga mijn banen zwemmen of ronde wandelen. Als liedje zou: I’m walking on sunshine” of “Happy” heten.

Over 20 jaar hoop ik nog  als een tevreden mens te genieten van alles wat het leven te bieden heeft: mijn man, ons gezin, kleinkinderen, natuur, mooie steden en het allerbelangrijkste: een goede gezondheid.

 

Carpe Diem: pluk de dag, wees een beetje lief voor elkaar. Een mooie spreuk in het teken van mijn reis:

“NO ONE EVER MADE IT TO SANTIAGO WITHOUT THE HELP OF ANOTHER.”

 

Anne-Marie Kruiper

Schoonhoven

Deel dit artikel:

« Terug naar overzicht