Zinderende Spanning -> Writing Girl Ilse Ruijters

Geplaatst op 11 november 2019

Ilse Ruijters is volgens eigen zeggen een heel gelukkig mens. Tijdens haar boekpresentatie kwam dat al snel naar voren tijdens het gesprek met auteur Patricia Snel die haar interviewde. “Ik sta ’s morgens altijd vrolijk op en schrijf vaak drie dingen voor het slapen gaan op waar ik dankbaar voor ben of wie me gelukkig maakte die dag,’ gaf ze het publiek als tip om net zo content door het leven te gaan.

Toch schrijft deze opgeruimde Ilse de meest spannende thrillers, verhalen die de lezer direct pakken en vervolgens in je hoofd blijven zeuren. Wie heeft het gedaan? Waarom treedt Amber niet op? En wat heeft die vrachtwagenchauffeur Vladimir er toch mee te maken?

Haar nieuwe boek Meisje van me is zo’n pageturner waar je tot de laatste bladzijde doorheen raast. Niets is wat het lijkt en naarmate het boek vordert, blijken de hoofdpersonen complexe figuren te zijn die meerdere belangen blijken te hebben. Schrijfster Ilse Ruijters weet de lezer steeds op het verkeerde been te zetten waardoor er steeds nieuwe inzichten ontstaan. Tom is eigenaar van de Mindset Academy die samen met zijn mooie vrouw Amber het gedroomde leven leidt. Ze lijken privé alles voor elkaar te hebben, alleen Amber kan op een natuurlijke wijze geen kinderen krijgen. Ze vragen Kirsten, een van de studenten aan de Mindset Academy om hun draagmoeder te zijn en alles loopt op rolletjes. Het verhaal geeft je een inkijkje in hun drukke en succesvolle bestaan in hun megavilla en soms vraag je je af of het leven echt maakbaar is zoals Tom beweert. Hun grote wens komt uit en ze zijn zelfs bij de geboorte van hun dochter Emma. Wanneer ze de volgende dag hun meisje op willen halen, blijken Kirsten en Emma spoorloos verdwenen. Hier begint de zoektocht waar schrijfster Ilse naadloos bevriende personen het verhaal inschuift waardoor je als lezer telkens denkt de dader te hebben gevonden. Niets is minder waar natuurlijk want Ilse neemt geen genoegen met voor de hand liggende oplossingen en weeft verhaallijnen ragfijn en ingenieus in elkaar.

Door de stress (ieder uur telt met een pasgeboren baby) laten de hoofdpersonages al snel hun succesvolle cover vallen en groeien ze in rap tempo uit elkaar. Juist de kille Amber ontpopt zich tot weldenkend warm persoon en Tom valt genadeloos door de mand met zijn holle oneliners en stoere gedrag. Er schuilt meer achter en dat voelt Amber ook. Gedreven door de oerkracht als radeloze moeder ontrafelt Amber langzaam haar vriendenkring en de waarheid. Meer kan ik jullie er echt niet over vertellen omdat het einde te goed is om hier zomaar weg te geven. De kwaliteit van Ilse als auteur is dat ze echt in de huid van haar personages kruipt en je het verhaal in sleurt. Je kunt dan ook niet anders dan dit boek in een paar dagen uitlezen, wat eigenlijk heel erg jammer is. Er zit maar een ding op: Meisje van me nog een keer lezen en genieten van haar fijne schrijfstijl!

We vroegen Ilse het hemd van het lijf over het schrijven van een boek, het opbouwen van spanning, het neerzetten van personages, tips om te schrijven en de geheimen van “kiss but don’t tell”. Fenomeen in het opbouwen van zinderende spanning -> meet onze Writing Girl Ilse Ruijters!

 

Je boek gaat over draagmoederschap en hoe Amber haar kind kwijt raakt; waar haalde je deze inspiratie vandaan?

Voordat ik deze vraag beantwoord wil ik je graag eerst even bedanken voor je mooie analyse van mijn boek en je lieve woorden. Ik heb jou als collega-auteur hoog zitten dus dit compliment van jou doet me heel erg goed!

Oké, mijn inspiratie… Ik heb er zelf acht jaar over gedaan om zwanger te raken. Dat is uiteindelijk via ivf gelukt. In zo’n traject ga je vanzelf nadenken over alternatieve methoden om een kind te krijgen, bijvoorbeeld via een draagmoeder.

Wat je in ‘Meisje van me’ terugleest en wat echt uit mij komt, is de vraag of je recht kunt hebben op een kind. Wie is meer moeder? Een draagmoeder, een wensmoeder, of misschien wel een adoptiemoeder of heel iemand anders?

Toen ik in mijn traject zat vond ik het zo moeilijk dat vrouwen die in mijn ogen totaal niet geschikt waren voor het moederschap soms zomaar zwanger raakten. Dan hoorde ik ze schelden in de supermarkt of zag ik ze hun kind een tik geven en dan dacht ik: waarom zij wel en ik niet?

Ik ben krap een half jaar na mijn bevalling begonnen met het schrijven van ‘Meisje van me’. De angst om je baby te verliezen zat op dat moment nog erg in me.

Je pleit voor versoepelende regels voor het draagmoederschap, is het juridisch in Nederland zo ingewikkeld?

Ja. Het is hier veel ingewikkelder dan in het buitenland. Je mag hier niet publiekelijk zoeken naar een draagmoeder; een oproep op social media doen is bijvoorbeeld strafbaar en ook een arts mag wens- en potentiële draagmoeders niet aan elkaar koppelen.

Daarnaast is het strafbaar om de draagmoeder meer te betalen dan een vergoeding van € 500 per maand.

In bijvoorbeeld Amerika is draagmoederschap veel normaler. Daar heb je zelfs commerciële bureaus die draag- en wensmoeders aan elkaar koppelen. Eventueel internationaal.

Je personages lopen prachtig uiteen en ik vraag me natuurlijk af waar je de inspiratie vandaan haalt en welke functie je ze in het verhaal toebedeelt.

Dank je wel J

Ik vind het leuk om verschillende personages neer te zetten, die elkaar aanvullen en ondermijnen.

De hoofdpersoon in ‘Meisje van me’ is Amber. Zij is de moeder van de verdwenen baby Emma. In het begin van het boek is zij een vrouw die erg tegen haar oudere man opkijkt, maar gaandeweg ontwikkelt zij zich als een tijger. Ik denk dat zij van alle personages het dichtst bij mij staat.

Tom is gebaseerd op een bekende Nederlandse goeroe. Zijn naam ga ik hier niet noemen, want ik weet niet of hij daar wel blij mee is. Tom heeft meerdere lagen die telkens meer naar boven komen.

De andere personages zijn gaandeweg ontstaan. Op een dag waren ze er gewoon.

 Hoe kom je in de flow om te schrijven? 

Ik klap mijn laptop open en sta ‘aan’. Gelukkig heb ik geen opwarmtijd nodig – da’s namelijk niet zo handig met een peuter in de nee-fase.

 Over spanning gesproken: wat is jouw ultieme tip om die op te bouwen?

Mijn tip? Eerst denken, dan pas schrijven. Aan mijn vorige twee thrillers ben ik zonder goed uitgedacht plot begonnen. Uiteindelijk werden ze spannend, maar daar had ik wel ontzettend veel versies voor nodig.

‘Meisje van me’ heb ik van te voren helemaal uitgedacht. Daardoor kon ik veel bewuster spelen met perspectieven, tijd, handelingen en gedachtes. Ik ben van plan om mijn volgende thrillers ook op deze manier te gaan schrijven.

Wat vind jij een onderscheidende must voor je boeken of schrijfstijl?

Wat ik van lezers veel hoor is dat ze mijn boeken origineel, spannend en goed geschreven vinden. Geweldig vind ik dat. Dertien in een dozijnboeken zijn er immers al genoeg.

 

Wat is een ontzettend belangrijke tip voor schrijvers waar je zelf veel aan gehad hebt?

Herschrijf! Deze tip werkt op twee manieren. Ten eerste wordt je tekst beter door het te herschrijven en dan nog een keer te herschrijven en dan nog een keer… Schrap overbodige woorden, zinnen, alinea’s, hoofdstukken. Polijst scenes totdat ze precies goed zijn. Schuif fragmenten heen en weer. Net zo lang tot er op papier precies staat wat jij in je gedachten voor je ziet.

 

Het besef dat je op dit moment niet de ultieme tekst hoeft te schrijven – want je gaat hem dus toch nog een keer herschrijven – is ten tweede een geruststellende gedachte. Je hoeft op dit moment niet te pieken, want je gaat toch nog een keer met de bezem en poetslap door je tekst. Schrijvers die in één keer het perfecte boek op papier zetten zijn uniek, dat hoef je dus niet van jezelf te verwachten (zelfs niet een beetje).

 

Wat zou je ontzettend graag met je boeken willen bereiken?

Nou, laat ik bescheiden zijn: een internationale bestseller die verfilmd wordt 😉

 

Hoe houd je de balans tussen werk en privé? 

Schrijven is mijn passie en voelt daardoor niet als werk. Voor mijn idee heb ik altijd vrij. Luxe hè. Als mijn dochter thuis is, dan is alle aandacht voor haar, maar zij is best vaak weg. Ze heeft drie oma’s en twee opa’s die allemaal oppassen, ze gaat één dag per week naar het kinderdagverblijf en gaat ook nog regelmatig op pad met haar papa.

 

Zowel mijn man als bijna al mijn vriendinnen zijn net als ik creatief. Er is daardoor nooit gedoe als ik opeens wil schrijven (lees: alleen zijn). Ik heb nooit weekend, maar ben ook nooit aan het werk.

 

Heb je nog tips voor beginnende schrijvers?

De belangrijkste tip die ik kan geven is: ga gewoon door. De momenten dat de moed in je schoenen zakt (want: dit verhaal is super slecht / hier zit echt niemand op te wachten / kan ik dit wel? / hoe moet mijn verhaal in hemelsnaam verder?) kent echt ie-de-re schrijver. Twijfel hoort erbij. Afwijzing hoort erbij. Denken: waar ben ik verdorie aan begonnen? hoort er ook bij. Maar weet je wat elk boek gemeen heeft? Het is af. En totdat je boek gedrukt wordt heb je de kans het te herschrijven 😉

 

 

 

 

 

Heb je veel aan PR gedaan en doe je veel extra om het boek onder de aandacht te brengen? 

Een groot gedeelte van de PR wordt door mijn uitgever gedaan, maar daarnaast heb ik zelf ook niet stil gezeten. Ik heb iedereen die ik ken en me kan helpen bij de promotie benaderd. Ook ben ik een middag in de bibliotheek gaan zitten om te kijken in welk magazine er ruimte was voor mijn verhaal. Ik heb niet gezocht naar de boekenpagina’s, maar naar andere rubrieken. Nouveau heeft een reportage gemaakt over ons huis, Onze Hond over mijn golden retriever en Vriendin over hoe ik mijn man heb leren kennen. In al die artikelen kon ik ook vertellen over mijn boek.

Wanneer ben je tevreden en laat je het los? Moet je nog bepaalde verkoopcijfers halen of is dat irrelevant? 

Ik denk niet dat ik ooit honderd procent tevreden zal zijn over een boek. Toen ‘Later als ik dood ben’ klaar was, wist ik wel dat het niet meer beter zou worden, maar ik wist ook dat het niet perfect was. Naar verkoopcijfers kijk ik niet. Ik weet dat ik het goed doe, maar heb geen target vastgesteld, of zo.

Heb jij bijzondere schrijfgewoontes?

Ik schrijf het liefst in bed, met de gordijnen dicht. Omdat ik daar pijn van in mijn rug krijg, sleep ik mezelf ook vaak naar mijn werkkamer. Of ik ga schrijven in een horecagelegenheid. Ik schrijf het verhaal meteen op mijn computer, voor losse aantekeningen heb ik een schriftje.

Tot slot, wat zijn jouw vijf beste tips voor het schrijven van een boek?

  1. Het perfecte moment om aan jouw boek te beginnen, bestaat niet. Dus waarom zou je daarop wachten? Begin. Liefst vandaag nog. Of waarom niet… nu.
  2. Wees egocentrisch. Een boek schrijf kost tijd. Tijd die je ook zou kunnen doorbrengen met je man/kinderen/het wasgoed/etc. Als je dit wilt, zul je anderen teleur moeten stellen. Maar… je wordt er uiteindelijk wel heel blij van.
  3. Twijfel niet aan jezelf. Natuurlijk, je moet kritisch naar je eigen werk kijken, maar twijfelen of je het kunt… Nee. Alles wat nu nog niet perfect is, kun je later nog veranderen. Je kunt dit. Punt.
  4. Gebruik alle tijd waarin je zou willen denken: ‘er zijn al zoveel boeken geschreven, wat heb ik daar nou aan toe te voegen’ aan het schrijven van een bestseller.
  5. Laat je manuscript, voordat je hem naar een uitgever stuurt, door iemand lezen die kritisch is. Echt kritisch. Dus niet je moeder.

Zet ‘m op!!

 

Zinderende Spanning -> Writing Girl Ilse Ruijters

Fotocredits: Monavid, Ruud Pos & Hester Doove.

Deel dit artikel:

« Terug naar overzicht