Zinderende Spanning -> Writing Girl Ilse Ruijters

Geplaatst op 21 maart 2017

Als we je één boek aan mogen raden dit jaar, dan is het wel het super spannende boek “later als ik dood ben” van Ilse Ruijters. Ze kruipt in de huid van Elin die probeert te achterhalen wie haar echte vader is en gaat ver – heel ver. Ze denkt de waarheid te achterhalen door te gaan werken in een tbs-kliniek en moet alle zeilen bijzetten om zelf niet gestoord te worden.

We vroegen Ilse het hemd van het lijf over het schrijven van een boek, het opbouwen van spanning, het neerzetten van personages, tips om te schrijven en de geheimen van “kiss but don’t tell”. Fenomeen in het opbouwen van zinderende spanning -> meet onze Writing Girl Ilse Ruijters!

Je nieuwe boek is vorig jaar oktober uitgekomen – kun je iets vertellen over het verhaal? 

Later als ik dood ben is een psychologische thriller. In het eerste hoofdstuk ligt Elin op de grond, gevangen in pijn, bloedend. Het leven stroomt uit haar lichaam. Balancerend tussen leven en dood herbeleeft ze in de rest van het boek haar verleden – hoe ze op een dag ontdekte dat haar leven een grote kluwen leugens was. En hoe ze de waarheid alleen dacht te kunnen vinden door te gaan werken in een tbs-kliniek. Maar aan elk antwoord dat ze vond, hing een prijskaartje

 

De reacties zijn overweldigend – welke raakte jou het meest?

Elke positieve reactie is natuurlijk fijn, maar ik vond het wel heel gaaf dat collega Loes den Hollander schreef: “Bijna in één adem heb ik ‘Later als ik dood ben’ uitgelezen. Een prachtig geschreven verhaal waarin spanning en emotie perfect in balans zijn. Ik kijk nu al uit naar het volgende boek van Ilse.”

 

Naast auteur ben je ook ondernemer, presentatrice en schrijf je voor diverse media – hoe combineer je je werkzaamheden?

Ik heb het geluk dat ik alles wat ik doe heel erg leuk vind. Daarom is het niet erg om ’s avonds of in het weekend te werken. Eigenlijk voelt elke dag een beetje als vakantie. Daarnaast kan ik me erg goed concentreren en afsluiten voor de buitenwereld. Als ik een hele dag schrijftraining geef, kan ik rustig in de pauze een hoofdstuk schrijven.

 

Wanneer schrijf je aan je boek en richt je daar echt tijd voor in? 

Ik schrijf wanneer ik kan. Ik heb geen vaste schrijfdagen of –tijden.

Hoe kom je in de flow om te schrijven? 

Dat verschilt heel erg van moment tot moment. Meestal is het heel simpel zitten en tikken. Op andere momenten moet ik echt op gang komen. Dan helpt het om een kaarsje aan te steken en het gezellig om me heen te maken, met bijvoorbeeld een zacht achtergrondmuziekje of een dekentje over me heen.

 

Wat vind jij een onderscheidende must voor je boeken of schrijfstijl?

Oeh, dat vind ik lastig te zeggen. De twee boeken die ik nu heb uitgebracht zijn heel verschillend. Toch hoor ik dat mensen vinden dat ik een heel eigen stijl heb. Ik denk dat ze doelen op de korte zinnen, weinig uitleg en verrassende wendingen. Nou ja, dat hoop ik…

 

Wat is een ontzettend belangrijke tip voor schrijvers waar je zelf veel aan gehad hebt?

Blijf schrijven. Een boek schrijven is het leukste wat er is, maar makkelijk is het zeker niet. Die twijfel! Hoe moet dit verhaal verder? Zit de wereld werkelijk op een verhaal van mij te wachten? Schrijf ik wel goed genoeg? Koester die twijfel, want je hebt het nodig om tot het beste resultaat te komen dat er in je zit, maar laat die twijfel onder geen beding winnen. Blijf achter je laptop zitten, zet door.

 

Er zijn maar weinig schrijver die van de opbrengsten kunnen  leven – hoe doe jij dat?

Helaas, ook mijn boeken leveren nog niet genoeg op om een heel jaar van rond te komen. Daarom combineer ik het boekenschrijven met allerlei andere opdrachten. Met het geld dat ik na aftrek van mijn woon- en leeflasten overhoud ‘koop’ ik tijd om aan mijn manuscript te werken. Niet dat dat echt nodig is, want mijn man heeft een goede baan, maar ik ben het zo gewend. Toen ik single was heb ik het jaren zo gered. Ik ben graag financieel onafhankelijk.

Wat zou je ontzettend graag met je boeken willen bereiken?

Ik wil mensen ontroeren en laten nadenken over het leven. Zakelijk gezien is het mijn droom om te kunnen leven van de opbrengst van mijn boeken.

 

Hoe houd je de balans tussen werk en privé? 

Werk en privé lopen in mijn leven volledig door elkaar heen. Weekend ken ik niet en met mijn vrienden gaat het vaak over werk. Zij zijn bijna allemaal ook creatieve ondernemers en dus gaat het al snel over nieuwe plannen. Tegelijkertijd kan ik zomaar op woensdag besluiten dat ik een hele dag niets ga doen.

 

En als laatste: hoe ontspan jij je en waar kun je vreselijk om lachen? 

Ik ben een echt Netflixer en lig dubbel om de serie Modern Family. Ook kan ik goed lachen en ontspannen met mijn familie en vrienden.

Een paar Must Haves van Ilse:

 

Als ik ga schrijven dan kan ik niet zonder: een dekentje over me heen en een kaarsje aan

Als ik op vakantie ga neem ik mee: mijn laptop!

Als ik naar mijn werk ga dan kan ik niet zonder: lippenstift en hakken

Dit is mijn magic tip die ik iedereen wens: heb vertrouwen in de toekomst. Het komt altijd goed.

Nog op mijn wishlist: een internationale bestseller (hoezo, ambitieus J)

 

In je nieuwe boek duik je in het leven van een TBS kliniek en lijkt het voor mij net alsof ik er zelf in rondloop: hoe lukt het jou om het zo minutieus te beschrijven en heb je zelf mee gelopen? 

Ik heb geprobeerd om een tbs-kliniek in te komen, maar helaas, dat is niet gelukt. De tbs is aan alle kanten een heel gesloten wereld. Gelukkig heeft elke kliniek eens per jaar een open dag. Daarnaast heb ik me in mijn boek gebaseerd op interviews met een goede vriendin die als sociotherapeut in een tbs-kliniek werkt. Uiteraard kon ze geen persoonlijke informatie geven over cliënten, maar ze kon bijvoorbeeld wel vertellen hoe de sfeer is op een afdeling.

 

De kunst van het weglaten lijkt wel op jouw schrijflijf geschreven: hoe doe je dat ZONDER de spanning te verliezen?

Ik denk dat er spanning is ontstaan juist doordat ik veel heb weggelaten. Het is helemaal niet nodig om veel uit te leggen.

 

Over spanning gesproken: wat is jouw ultieme tip om die op te bouwen? 

Zorg dat de spanning uit onverwachte hoek komt. In ‘Later als ik dood ben’ lag het voor de hand om enge tbs’ers op te voeren die allerlei nare dingen deden. Dát ging ik dus niet doen, wist ik al heel snel.

 

In je boek heb je uiteenlopende personages: wat maakt een personage goed in jouw opzicht en doe je veel research?

Ik ben ervan overtuigd dat ieder mens handelt vanuit zijn/haar beste bedoelingen. Sommige trauma’s of stoornissen zorgen er echter voor dat die beste bedoelingen verdomd rottige resultaten tot gevolg hebben. Neem hoofdpersoon Rem. Hij heeft een antisociale persoonlijkheidsstoornis en heeft daardoor een beperkt geweten. Het resultaat is een viervoudige moord. Als je je in hem verplaatst, dan is die moord helemaal niet slecht: want als je je niet kunt voorstellen dat iemand anders iets voelt, hoe kun je dus niemand pijn doen.

Een goed personage is voor mij iemand die naar het juiste streeft, maar bij wie dat door omstandigheden niet lukt. Om inzicht te krijgen in de verschillende stoornissen van ‘mijn’ tbs’ers heb ik psychologie studieboeken gelezen, een criminologe geïnterviewd en gesproken met een vrouw die al jaren een relatie heeft met een psychopaat.

 

Kiss don’t tell: jij kunt zo goed iets van een personage beschrijven zonder dat je alles weergeeft: hoe doe je dat? 

Ah, wat een mooi compliment. Dankjewel. In ‘Later als ik dood ben’ kijk je mee door de ogen van Elin. Je ziet alleen wat zij ziet. In het echte leven weet je ook niet wat een ander denkt, dus dat weet je in mijn boek ook niet.

 

In de praktijk: wanneer schrijf je, hoe lang schrijf je per dag /week en heb je gelijk inspiratie?

Ik schrijf bijna iedere dag wel even. Als ik een echte schrijfdag heb, dan werk ik ongeveer vier uur. Daarna is mijn concentratie wel op. Om inspiratie zit ik zelden verlegen, maar als ik het even niet weet, dan ga ik mijn man ‘lastigvallen’. Alleen al door het over mijn verhaal te hebben, krijg ik nieuwe ideeën.

 

Je beschrijft in je boek een paar TBS’ers zo levensecht dat ik bij het lezen verder onder mijn dekentje duik: hoe kruip jij in het hoofd van de psyche van de TBS veroordeelde? 

Mijn tbs’ers zijn gegroeid door veel research, maar daarnaast zijn ze ook gewoon ontstaan. Wat heel grappig was, was dat de sociotherapeut die me heeft geholpen me na het lezen van het manuscript onthutst opbelde. Of ik een nieuwe achternaam voor Eddy wilde verzinnen. Ze had namelijk een cliënt in haar groep die sprekend op hem leek en ook nog eens dezelfde achternaam had. Heel wonderlijk, want we hebben het nooit over hem gehad.

 

Juist die normale trekken van de TBS veroordeelde maakt het zo spannend, hoe zoek jij de scheidingslijn op tussen een normaal mens en een getroebleerd persoon?

Ik denk dat die scheidslijn helemaal niet zo duidelijk is als wij met z’n allen graag denken. We hebben allemaal wel iets geks en onvoorspelbaars in ons karakter, toch? Het is heel makkelijk om te denken: TBS’ers zijn alleen maar slecht. Maar iemand die voor moord in de TBS zit, is echt niet de hele dag maar aan het moorden. Die gaat ’s morgens ook gewoon onder de douche staan, eet een boterham en trekt sokken aan als hij koude voeten heeft.

 

En hoe maak je je hoofd leeg na een goede schrijfsessie? (maw heb je er zelf nooit last van om weer terug te keren in de ‘normale’ wereld? 😉

Daar heb ik zeker last van! Hoe verder ik kom in een boek, hoe gekker ik word. Omdat ik mijn hoofd het liefst niet leeg wil maken na het schrijven (dan ben ik, heel stom, bang dat ik het verhaal kwijtraak) verlies mezelf al gauw in mijn boeken. Dan vraag ik me af: in hoeverre ben ik zelf eigenlijk een psychopaat? Of dan denk ik opeens: volgens mij is die en die vriend dood. Dat is heel vervelend, maar het is tegelijkertijd ook prettig verslavend.

 

Je beschrijft dromen ook heel helder: schrijf je die uit eigen ervaring of laat je je fantasie los? 

Elke ochtend weet ik precies wat ik gedroomd heb, maar de dromen die in het boek voorkomen heb ik zelf nooit gedroomd.

 

Hoe lang heb je over dit boek gedaan en hoe is het ontvangen? 

Ik heb er twee jaar over gedaan en ben heel tevreden over hoe het is ontvangen. Veel mooie recensies en redelijk veel media-aandacht.

 

Heb je veel aan PR gedaan en doe je veel extra om het boek onder de aandacht te brengen? 

Een groot gedeelte van de PR wordt door mijn uitgever gedaan, maar daarnaast heb ik zelf ook niet stil gezeten. Ik heb iedereen die ik ken en me kan helpen bij de promotie benaderd. Ook ben ik een middag in de bibliotheek gaan zitten om te kijken in welk magazine er ruimte was voor mijn verhaal. Ik heb niet gezocht naar de boekenpagina’s, maar naar andere rubrieken. Nouveau heeft een reportage gemaakt over ons huis, Onze Hond over mijn golden retriever en Vriendin over hoe ik mijn man heb leren kennen. In al die artikelen kon ik ook vertellen over mijn boek.

Wanneer ben je tevreden en laat je het los? Moet je nog bepaalde verkoopcijfers halen of is dat irrelevant? 

Ik denk niet dat ik ooit honderd procent tevreden zal zijn over een boek. Toen ‘Later als ik dood ben’ klaar was, wist ik wel dat het niet meer beter zou worden, maar ik wist ook dat het niet perfect was. Naar verkoopcijfers kijk ik niet. Ik weet dat ik het goed doe, maar heb geen target vastgesteld, of zo.

 

Ben je al aan het volgende boek bezig of heb je al een idee? 

Zeker. Ik ben druk bezig met schrijven, maar ik wil er nog niets over vertellen.

 

Je won de titel Flevolandse Zakenvrouw van het Jaar 2015. Vertel eens…

Ik was door verschillende mensen voorgedragen voor de verkiezing omdat ik opviel in het zakelijke netwerk van Almere. Heel leuk, maar ook wel vreemd, want ik vind mezelf helemaal niet zo zakelijk. Ik heb geen flauw benul van geld. Toch won ik de publieksprijs. Dat kwam door mijn pitch waarin ik vertelde hoe hard ik heb moeten werken om mijn eerste boek te schrijven. Ik heb veel offers moeten maken, maar word daar nu voor beloond. Het ging over ruimte maken voor creatief succes en doorzetten.

 

Heb jij bijzondere schrijfgewoontes?

Ik schrijf het liefst in bed, met de gordijnen dicht. Omdat ik daar pijn van in mijn rug krijg, sleep ik mezelf ook vaak naar mijn werkkamer. Of ik ga schrijven in een horecagelegenheid. Ik schrijf het verhaal meteen op mijn computer, voor losse aantekeningen heb ik een schriftje.

 

 

Tot slot, wat zijn jouw vijf beste tips voor het schrijven van een boek?

  1. Het perfecte moment om aan jouw boek te beginnen, bestaat niet. Dus waarom zou je daarop wachten? Begin. Liefst vandaag nog. Of waarom niet… nu.
  2. Wees egocentrisch. Een boek schrijf kost tijd. Tijd die je ook zou kunnen doorbrengen met je man/kinderen/het wasgoed/etc. Als je dit wilt, zul je anderen teleur moeten stellen. Maar… je wordt er uiteindelijk wel heel blij van.
  3. Twijfel niet aan jezelf. Natuurlijk, je moet kritisch naar je eigen werk kijken, maar twijfelen of je het kunt… Nee. Alles wat nu nog niet perfect is, kun je later nog veranderen. Je kunt dit. Punt.
  4. Gebruik alle tijd waarin je zou willen denken: ‘er zijn al zoveel boeken geschreven, wat heb ik daar nou aan toe te voegen’ aan het schrijven van een bestseller.
  5. Laat je manuscript, voordat je hem naar een uitgever stuurt, door iemand lezen die kritisch is. Echt kritisch. Dus niet je moeder.

Zet ‘m op!!

Win actie: 

Laat ons hieronder weten waarom jij zo graag “later als ik dood ben” van Ilse zou willen lezen! De meest leuke reacties krijgen sowieso een Writing Girl Presentje! :))

Delen = lief!

Deel dit artikel:

« Terug naar overzicht